Skip navigation

Monthly Archives: July 2006

Ngayong taon sisimulan ko ang aking mga makabagong plataporma para sa mga susunod na mga araw. Una sa lahat, ayaw ko na sa cha-cha, dapat gawin na lang itong rhumba o boogie, pwede ring flamenco o salsa, pero higit sa lahat mas nakakabuti ang Song interpretation para sa ating bansa. Babaguhin ko na rin ang patakaran sa pag-inom, bababaan ko na ang drinking age, simula edad 10 pataas maaari ng uminom ng serbesa o kahit anupamang alak dahil nga isa ang Pilipinas sa mga pinakamasayahing bansa, kung kaya’t kapag may alak mas masaya, hindi ba? Ganun din sa paggamit ng sigarilyo, kahit bagong silang palang ay maaari na gumamit ng yosi sapagkat narinig ko sa isang TV ad:

Government Warning: Cigarette Smoking is still best for babies up to two years of age.

Since, dumarami at tumataas ang crime rate natin, magandang balita ito sapagkat overpopulated na ang bansa natin, malaking tulong ang mga nakikitang mga lumulutang sa mga ilog natin. Mahirap pigilan ang mga ganitong krimen, kaya’t "go with the flow" na lang. Pero syempre, bawal pa rin ang rape lalo na kung makakabuntis, kasi dagdag na naman sa ating populasyon. Kaya ayaw ko rin ng rape kasi feminist pa rin naman ako. Gagawin ko ng legal ang pagpatay ng tao sa ating bansa, basta’t alam niyo lang linisin ang lugar na pinangyarihan lalo na kung sa kalsada, dahil ayaw ko pa rin ang malansa at maduming paligid. Ang drugs ay legal na rin, malaking tulong sa ekonomiya ng ating bansa at ng aking bulsa. Malaking tulong din sa ekonomiya ng ating bansa ang Pamimirata at ang prostitusyon, lumalakas ang GNP natin dun. Sumasang-ayon din ako sa Human Smuggling, dahil nababawasan ang mga tao sa bansa natin at lumalakas din ang ating stocks sa merkado.

Ang isa ko pang babaguhin ay ang tawagsa katayuan ng mga mamamayan, ang mga mahihirap ay tatawagin ng mga Hampaslupa, ganun din ang tawag sa mga manggagawa. Ipinagbabawal ko na rin ko na rin ang mga taong tanga’t bobo, dahil wala silang silbi sa ating mga komunidad, kung kaya’t hinihikayat ko ang aking mga mamayan na puksain ang mga ganitong nilalang. Sa mga rebelde’t komunista, go lang kayo, sapagkat nagkakaroon ng challenge ang aking pamumuno.

At higit sa lahat, pinagbabawal ko na ang mahahabang monologue at mga speeches at ng SONA ko. Sapagkat marami ring nababagot sa mga mahahabang salita. Kaya’t heto na tatapusin ko na po para sa inyo mga mahal kong kababayan!

Marunong nga ba akong magmahal? Tila nawawala na ang pag-asa ko na umibig pa. Hanggang ngayon, di ko po naranasang magmahal o minahal man lang. Masama ba ang aking mukha upang ako’y di ibigin? Ano nga ba ang pagkukulang ko upang di ko maranasan ang ganitong bagay. Sa wari ko’y ako ay nagiging manhid na at di ko na madama ang lambot ng aking puso. Ano nga ba ang nasa isip ko na at tila ako ay nagnanais na umibig? Ano ba ang madarama ko kapag ako ay nagmahal? Sa loob ng dalawampu’t tatlong taon ng buhay ko, tanging pagmamahal ng mga magulang at mga kaibigan ang nadama ko. Katulad din ba ito sa pag-ibig? Sadyang maraming katanungan ang bumabagabag sa aking puso’t isipan. Ganito ba ang nadarama ng ibang taong di pa nakakaranas magmahal? Ang pagnanais kong umibig, tama lang ba na maramdaman ko ito? Ito bang pagkabalisa ko ay kalituhan o isa ng kahibangan. Naguguluhan na ako, ANO BA TALAGA ANG PAG-IBIG? Kailan ko pa ba ito mararanasan? Sana’y kahit sa isang punto man lang ng buhay ko ay madama ko ito. Ngunit di pa naman huli ang lahat sapagkat nariyan pa rin ang Maykapal na siyang aking iniibig at natitiyak akong minamahal din ako. Siya lamang ang nakakapagbigay ng lakas at ngiti sa mga umagang malamig at makulimlim. Tanging siya lamang ang nakakaalam kung ano at sino ang itatadhana Niya sa akin. Sana’y lumapit na ang panahong iyon, mabigo man o magtagumpay, ikaliligaya ko na. Malaman ko lang na ang pag-ibig ay dakila!

(Wow, first time ko ata mag-blog ng Filipino. Hehe, sarap ng feeling ah!)

The raining was pouring heavily this morning, I thought "Sana walang pasok."  But we are not going to school anymore so we can’t expect suspension now, at work, only holidays and emergency cases (and of course weekends) will be the only basis for non-working days, darn! I woke up a little late this morning because I was having migraine earlier, I need to sleep a little more to subside that feeling. I am not having good sleeps the past few nights. It’s taking me a lot of minutes before I reach my REM state. I’m pretty annoyed with it, because it takes me a lot of turning at bed to get the most comfortable position and makes my morning heavy wanting me to sleep more. A lot of thoughts keep me bothering at night, a lot of visuals I see whenever I close my eyes. I want to stop thinking for me to have those sweet dreams, but it’s hard. What keeps me bothering? I don’t really know, maybe a lot of junk ideas are still here in my brain, I wonder if I could erase some of it. But the brain is a myterious thing, it has it’s own world inside. What’s impossible outside it, is possible in it. We can fly or live in Neverland. How wonderful our brain is, but sometimes we want to remove some what’s in it. The brains capacity is more than the computer’s disk drive, and that’s amazing because there’s no need to erase, memories are not really lost, it’s just kept in an archive. The brain does a lot of archiving facts, details, and memories, that’s why we can’t remember some of the moments in our lives. It’s like a pile of files that you need to search inside your head. Now I think my mind is overloaded of things, some not really needed and more of a junk. But then, it’s not really overloaded, it only seems like because a lot of ideas just keep on surfacing my conscious mind leading me to restlessness. I need to relax, or maybe meditate, but no, I need to sleep especially when the days are rainy, like this time.

"Everybody’s in love with Superman." For every woman, that’s true, and now every man aspires to become Superman, strong, charming and… super. A new version of every girl’s man in shining armor. He could turn back time by rotating the world backwards and lift an island to be thrown in outer space. He could lift thousands if not million times his weight with only a body that won’t even win Mr. Olympia, or muscles not even close to Arnold Schwazzeneger. He could do almost everything; almost godly. If only he is true, maybe all men will want to be like him. But luckily, he isn’t. That would be unfair. He is a modern mythological character, one brought out from a creative thought. A masterpiece of what humans wanted in their deepmost desires. But even his just part of our imagination, men wanted to be like him if not hate him, and women to be with him.

I am not a superhero, not even close of being Superman. But somehow, I wanted to be like him, powerful, invulnerable and strong. But it’s impossible to be like that, to be an almost god. I don’t idolize him either, just impressed on how he was created by an artist like me. An imagination that is Super. If only there’s no kryptonite, then there would be no weakness for him.

But then, I realized, that men are more stronger and powerful than him. He is one of our collective thought of a powerful being. He is just a pigment of our imagination. We just created a Superman, a being that is plainly superlative… Now, I wanted to be like the one who created this guy, not Superman anymore.